8 مهر در تقویم ایران به نام روز بزرگداشت مولوی، از مشهورترین شاعران پارسی‌گویِ ایرانی، نامگذاری شده است.

جلال‌الدین محمد بلخی که با نام‌های مولوی، مولانا و رومی شهره است، در سال 586 هجری شمسی در بلخ خوارزمشاهیان یعنی خراسان در ایران بزرگ و افغانستان کنونی، به دنیا آمد و در سال 652 شمسی در قونیۀ روم، ترکیۀ کنونی، از دنیا رفت.

حدود شصت هزار تا هفتاد هزار بیت از اشعار مولوی به زبان فارسی است. این شاعر بزرگ همچنین حدود هزار بیت به زبان عربی و کمتر از پنجاه بیت به زبان‌های یونانی و ترکی سروده است.

پدر مولوی که بهاءالدین نام داشت از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود و به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ خارج شد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت.

مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت.

ملاقات وی با عارفی به نام شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری در قونیه انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. هفت مهرماه در تقویم رسمی ایران به نام روز شمس نامگذاری شده است.

از آثار مولوی می‌توان به مثنوی معنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.

مولوی نمایندۀ یک دانش یا هنر خاص نیست. می‌توان او را شاعر، فیلسوف، عارف، مورخ یا عالم دینی نامید، اما به تنهایی هیچ‌یک از این‌ها نیست.

یکی از هنرهای بزرگ وی ارائۀ بحث‌های اخلاقی و فکری دلنشين و جاودانه‎‏ در قالب داستان‌هایی بود که در کتاب مثنوی معنوی به ثبت رسیده است و انديشه‌‏هاي درخشان عرفاني و فلسفی مولوی را به ظهور می‎رساند.

استفاده از این مطلب با ذکر منبع «پرس تی‌وی فارسی» بلامانع است.